De interviews in het Vuurkracht-lab worden gebundeld in een boek. Een boek over presteren op topniveau zonder jezelf te verliezen. Over vakmanschap, vuur, betekenis en herstel.
De gastronomie vormt het laboratorium van dit project. Daar waar de druk hoog is, de marges klein zijn en de passie groot. In dit boek onderzoek ik, aan de hand van verhalen van chefs, ondernemers en andere topÂprofessionals, welke vaardigheden je nodig hebt om te vlammen zĂłnder op te branden.
Het is een zoektocht naar duurzame excellentie.
Naar werken met je hele ziel, zonder jezelf leeg te trekken.
Naar vakmanschap dat niet verbrandt, maar voedt.
Waarom dit boek?
Omdat ik in mijn werk en om me heen zie hoe vaak drijfveren, talent en toewijding omslaan in overbelasting. Omdat ik nieuwsgierig ben naar de mensen die dat anders doen en wat daaruit te leren valt.
Dit boek is in ontwikkeling — en groeit onderweg verder.
Net als ieder goed recept.
Sneak preview
Hier lees je alvast een klein voorproefje uit de mise-en-place:
Zaterdagavond, 20:15.
Thomas worstelt. Hij heeft achttien uur gewerkt. De restaurantrecensent wacht al veertig minuten op het hoofdgerecht. En nu veegt Thomas de derde geschifte hollandaise van het aanrecht. De saus belandt op de vloer en druipt langs de muur.
“Fuck,” fluistert hij. Het wordt stil in de keuken.
Hij loopt naar de koelcel. Tussen de kratten eieren en boter eet hij een stuk kaas, ademt vijf keer diep in en uit, spant al zijn spieren aan en laat los. Net genoeg om door te kunnen.
Er is altijd druk. Altijd snelheid. Altijd een extra klus.
Maar wat hij daar vooral beseft: de manier waarop hij met deze intensiteit omgaat, gaat hem opbreken.
Met een zucht pakt hij boter en eieren en loopt terug naar de keuken.
Deze keer lukt de hollandaise wĂ©l. En toch overheerst de gedachte: ‘Ik kan dit niet langer blijven doen.
Nu, vijf jaar later
Dezelfde keuken. Dezelfde druk. Een recensent te gast.
Maar een andere Thomas.
Hij voelt zich in zijn element. En staat bij het fornuis met rustige handen. Zijn team voelt zijn aandacht. Niemand vraagt wat te doen, iedereen weet het al en beweegt in sync.
Thomas pakt een pan. Begint aan een hollandaise. Zijn hand is vast. De saus lukt bij de eerste poging.
Hij heeft vaardigheden ontwikkeld die hem helpen duurzaam te presteren – ook als hij wind tegen heeft. Zoals vanavond zonder sous-chef want die heeft zijn been gebroken, met de recensent wachtend. Hij glimlacht, ademt en werkt met vertrouwen door.
Het verschil met toen is als dag en nacht.’
Wil je op de hoogte blijven?
En updates ontvangen over het schrijfproces, interviews, nieuwe fragmenten of de verschijningsdatum? Volg ons dan op Vuurkracht- Inspiratie